add ervaringsverhalen feestjes prikkels
ADD ervaringsverhalen

ADD ervaringsverhalen: vriendschap, feestjes en prikkels

Soms vergeet ik even dat ik ADD heb. Dankzij coaching en het aanpassen van mijn voeding en leefstijl heb ik er zo goed mee om leren gaan, dat de symptomen vaak verstopt zitten. Maar af en toe heb ik weer zo’n dag waarop mijn ADD-hoofd het even niet meer aankan. Dit gebeurde vorige week.

ADD en feestjes

Ik hou enorm van dansen en gezelligheid, maar tegenwoordig ga ik nog maar weinig uit. Omdat ik weet dat ik minimaal een dag maar vaak twee dagen bij moet komen van een feestje, zeker wanneer er een drankje bij komt, skip ik de meeste feestjes. Toch kriebelt het regelmatig. Op die momenten heb ik zin om te dansen, op een andere plek dan in de woonkamer of onder de douche.

ADD en een feest is voor mij een tegenstrijdige combinatie. Ik heb het nodig om me soms lekker te laten gaan en actief te zijn (te dansen) en ik hou van mensen om me heen. Maar dan moeten de omstandigheden wel goed zijn. Dit betekent: de juiste muziek, een relaxte sfeer en fijne mensen om me heen. Het liefst dicht bij huis, zodat ik gewoon naar huis kan fietsen als ik overprikkeld ben.

Een feestje met B

“Ik heb zin in een feestje”, zei ik tegen vriendin B. B houdt wel van uitgaan en gaat nog regelmatig naar feesten en festivals, dus enthousiast kwam ze meteen met ideeën. We wonen in Den Haag en volgende maand waren er wat techno feestjes in Amsterdam die zij leuk vindt.

“Leuk, techno is niet helemaal mijn ding maar ik ga thuis wel even kijken of ik dat wat vind.”, zei ik.

Een week later had ik nog niet gekeken wat ik ervan vond. Iedere keer als ik aan het technofeestje in Amsterdam dacht, sloeg mijn hoofd namelijk op tilt. Met de trein naar Amsterdam (prikkels) en technomuziek (prikkels) en vervolgens met de trein terug (prikkels), HELP!

Feestjes met B waren altijd geweldig, ook mét ADD

Vroeger ging ik vaak uit met B, naar hele leuke feestjes zoals Housequake en Sneakerz. Dit was altijd super gezellig en ik wilde daarom geen ‘nee’ zeggen tegen de feestjes in Amsterdam. Ik heb best heimwee naar ‘die goeie ouwe tijd’. Maar ik bleef het uitstellen om te kijken…

Omdat ik nog niet had gekeken, had ik ook de data van de feestjes niet in mijn agenda gezet. Toen vriendin A vroeg of ik in december wilde langskomen om een kerstboom op te halen en op te tuigen, zei ik enthousiast JAAAA. Een paar dagen later ontdekte ik dat ik met A had afgesproken op één van de data van het feestje.

B was (terecht) pissig

B begon weer over het feestje. ‘Weet je al of je kan?’, vroeg ze. Toen realiseerde ik me dat ik op de datum van het feestje met A had afgesproken. Eigenlijk had ik dus een dubbele afspraak gemaakt (soort van).

B was pissig, terecht natuurlijk. Zij voelde zich gepasseerd.

ADD en vriendschap

Eerder schreef ik een blog over ADD en vriendschap. Het is namelijk niet altijd makkelijk om bevriend te zijn met een ADD’er en vroeger kwamen dubbele afspraken regelmatig voor. Tegenwoordig heb ik mijn agenda gelukkig wat beter onder controle.

add-dubbele-afspraken

I’m living and learning…

Waar mijn ADD hoofd vroeger extra op tilt zou slaan van een boze vriendin, kon ik dit nu goed handelen. Net zoals bij de rest van de ADD symptomen, kan ik nu beter met emotie omgaan dankzij dingen zoals yoga, meditatie en de juiste voeding.

Vroeger zou ik mezelf verstopt hebben en weken niet van mezelf laten horen. Nu besefte ik dat ik fout zat, en kon ik gewoon sorry zeggen en het uitleggen.

Wat maakt dit zo’n ADD ervaringsverhaal?

Dit soort dingen overkomt iedereen wel eens, waarom valt dit dan onder de ADD ervaringsverhalen?

Mijn hoofd sloeg op tilt vanwege de (mogelijke) overprikkeling bij een feestje in Amsterdam. Dit zorgde voor uitstelgedrag (geen keuze maken en dus niet reageren op Whatsapp). Het gevolg was een dubbele afspraak, iets dat ook regelmatig voorkomt bij mensen met ADD.

Bang voor prikkels?

Deze situatie heeft mij weer wat geleerd, zoals iedere situatie me dingen leert waardoor ik beter leer om te gaan met de ADD symptomen. Aan de ene kant is het positief dat ik nu snap dat ik door de ADD snel overprikkeld ben en daardoor andere keuzes maak. Aan de andere kant ben ik me gaan afvragen of ik niet te bang ben geworden voor prikkels. Ik vind feestjes nog steeds super leuk, misschien moet ik niet teveel nadenken en wel dingen blijven proberen.

Die voorzichtigheid komt misschien ook door de burn-out die ik gehad heb, maar die is gelukkig inmiddels al lang over.

Misschien vind je dit ook interessant:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *